17/3/2007 - hayatın altın kuralları

HAYATIN ALTIN KURALLARI

*Göğün her yerde mavi olduğunu anlamak için
dünyayı dolaşman gerekmez.

* Bak, aynı zamanda da baktığını gören ol.

* Geldiğin zaman boşluk dolduran değil,
gittiğin zaman yeri doldurulamayan ol.

* Her duyduğuna inanma, elindekinin hepsini
harcama ve istediğin kadar uyuma.

* "Seni seviyorum" derken inanarak söyle.

* "Özür dilerim" derken karşındakinin gözünün içine bak.

* İlk görüşte aşka inan.

* Evlenmeden önce en az altı ay nişanlı kal.

* Asla başkalarının hayalleriyle dalga geçme.

* Derinden ve inançla sev.

* Kırılabilirsin belki ama başka türlü de
hayatını tam yaşayamazsın.

* Anlaşmazlıklarda dürüstçe savaş.

* İnsanlar hakkında konuşulanlara inanıp
onlar hakkında karar verme.

* İnsanları yargılarsan, onları sevmeye zamanın kalmaz.

* İnsanlara beklediklerinden fazlasını ver
ve bu işi yaparken kibar ol.

* Yavaş konuş, ama hızlı düşün.

* Eğer biri sana cevap vermek istemediğin bir soru sorarsa
gülümse ve "neden bilmek istiyorsun?" de.

* Şunu daima hatırla ki, büyük aşk veya
büyük yatırım daima büyük risk taşır.

* Eğer kaybedersen, aklını da kaybetme.

* Üç "S" yi unutma:
Sevgi - herkese,
Saygı - kendine, başkalarına,
Sorumluluk - tüm hareketlerin için.

* Küçük bir tartışmanın tüm dostluğu mahvetmesine izin verme.

* Dostun olsun istiyorsan, dost ol.

* Eğer hata yaptığını fark edersen,
hemen onu düzeltmeye bak, bile bile devam etme.

* Telefonda konuşurken gülümse.
Karşındaki sesinden gülümseyişini duyacaktır.

* Konuşmayı sevdiğin biriyle evlen.
Yaşın ilerledikçe sohbet her şeyden fazla önem kazanacaktır.

* Biraz yalnız kalmaya özen göster.

* Anneni say, sev, ara.

* Yeniliklere açık ol, ama ille de değişmeye çalışma.

* Şunu bil ki, sessiz kalmak bazen de en iyi cevaptır.

* Daha fazla kitap oku, dostlarını ara, daha az TV seyret.

* Güzel, şerefli bir hayat yaşa.
Yaşlanıp geri baktığında ikinci bir defa tadını çıkarırsın.

* Allaha güven - ama arabanı kilitle.

* Yuvanda sıcak bir ortam yaratmak için elinden geleni yap.

* Sevdiklerinle tartışırken, o anı önemse, geçmişi kurcalama.

* Satır aralarını da oku. Bilgilerini paylaş.

* Bilgi insanı kuşkudan,
iyilik acı çekmekten,
kararlılık korkudan kurtarır.
KONFÜÇYÜS

* Dünyaya iyi davran.

* Dua et. Büyük güç verir.

Düşün. Daha da büyük güç verir.

23/11/2006 - BİZİM ZAMANIMIZDA

ben çocukken annem kendi küçüklüğünü anlatır,bizde hikaye dinler gibi dinlerdik.her hikayenin sonunda"nerde o eski günler" derdi.her hikayesi ayrı keyifti benim için.şimdi ben çocuklarıma anlatıyorum ve ekliyorum" nerde o eski günler"sanırım her geçen gün  biraz daha özlüyoruz dünümüzü.

   benim çocukluğum yetmişlerin sonuna seksenlerin başına denk geliyor.hatırlıyorumda o zamanlar herşey daha güzeldi.teknoloji insanları yanlızlaştırdı,vahşileştirdi.

   sonbaharla beraber tüm mahallede tatlı kış hazırlıkları başlardı.tüm komşular imece usulü toplanır her gün birine kışlık yapılırdı.muhteşem kahkahalar eşliğinde devasa kazanlarda,şölen ateşi tadında büyük ocaklar kurulur.salçalar konserveler yapılır,makarnalarkesilir,turşular kurulurdu.büyük salça kazanlatrının başında küçük serçeler gibi üşüşür kazanın dibini sıyırmak için sıra olurduk.

   annemi hep tatlı bir telaş içinde hatırlarım.işlerini biran önce bitirip kadınlar matinesine yetişmeye uğraşırdı.biz çocuklar her akşam birinin evinde kalır,annelerimiz gelene kadar oyunlar oynardık.sobada kestaneler kızarır çıtır çıtır.

   televizyon yoktu herkesin evinde.ama radyoda arkasıyarınlar vardı.televizyonu olmayanlar olanlara misafir giderdi.özenle kabartılmış yün döşekli sedirlere oturulur çekirdek yiyerek beklerdik tek kanallı televizyonumuzun yayına girme saatini.önce uzun bir dıııt sesiyle başlardı.istiklal marşından sonra açılırdı televizyon.açılmasıda kolay olmazdı hem..önce ısınmasını beklerdik.televizyon önlerinede renkli izlenişmi vermek için mavili yeşilli mikalar konurdu.ilk renkli  yayını izlediğim zamanki hayranlığımı anlatamam.bir dizi vardı shogun(umarım yanlış yazmamışımdır).tüm yayınlar renkli diildi.bazı diziler sadece.....gazeteden takip ederdik hangi dizinin renkli yayınlanacağını.annem divanın yün döşeğini iyice kabartır oturtmaz dı bizi üzerine bi gelen olur diye. hep gelen olurduda.

   akşamları 20 kg.lık yün yorganların altına yatak sıcak olsun diye sıcak su torbaları koyardık.kaynatılıp temizlenmiş kar gibi lavanta kokulu yataklarımıza sıcacık girerdik.sabah soba üstündeki maşada kızartılırdı çıtır çıtır yağlı ekmekler.tel dolaplardan çıkardı kahvaltılık.semaverde demlenirdi çayımız.kedimiz köpeğimiz hiç eksik olmazdı bahcemizde.ve arkadaşlarımız......

   organ mafyası,çocuk tacizleri,kaçırılma olayları nedir bilmezdik,uyuşturucu extazi adını hiç duymadık.ama rontgencilerimiz olrdu arada bir.bahceli evlerimizde perdeleri sıkı sıkı kapatırdık birisi izlemesin bizi otururken diye.ne hikmettir bilinmez açık olduğunda mutlaka bir rontgenci gelirdi.

   biz şanslı çocuklardık.meyvelerin adını manav tezgahlarında değil ağaç dallarında öğrendik.oyun hamurlarından değil çamurdan yaptık canavar heykellerimizi.sırma saçlı bebeklerimiz yoktu belki ama bilirdik mısır püskülünden bez bebeklere saç yapmasını,kibrit kutularından trenleri.bilgisayar başında barbie giydiremedik hiç ama kağıttan bebeklerimize kağıttan elbiseler çizerdik.ağaçlardan düşerdik,tozların içinde oynardık yakantop,istop ve beş taş oyunlarını.tanırdık karanfili,ökseotunu,madımağı.dalından yerdik hormonsuz domatesleri....

  sevdiğimize mail atmadık hiç,gül kokulu çiçekli sayfalara türkü tadında mekturlar yazardık.kamerada değil büyük ağaçların altında verdik ilk kaçamak öpücüğü.ve kazırdık adımızı iletilere değil ama ağaç gövdelerine.

  bayramları hatırlıyorum.günler öncesinden yapılırdı tüm evlerde bayram temizlikleri.bayramlıklarımız alındığında sabaha kadar uyumazdım heyecandan.bozuk paralar hazırlanırdı çocuklar için,mendiller alınırdı ,arasına konurdu bayram harçlıkları.en az parayı pakize teyze verirdi.en son giderdim onun evine.hep merak ederdim bi türlü tatmama izin verilmeyen likörü.ne güzel küçük renkli kadehlerde sunulurdu şekerin yanında.

 annem hep bi beden büyük alırdı kıyafetlerimi."bidahaki senede giyer "diye.ben içne girene kadar eskirdi.hiç giyemedim üzerime tam gelen bişeyi.markalı ayakkabılarımız olmadı...kimsenin yoktuki zaten.hep aynı yoksulluğun çocuklarıydık.yoksul ama mutlu.

   şimdi çocuklarıma anlatıyorum o günleri.şaşırıyorlar bazen hikaye gibi dinliyorlar.sanki bir asır geçmiş gibi...onlar neler anlatacak kendi çocuklarına....kimbilebilir???

15/11/2006 - hayatı kaçırmayın

Hep bir yerlere, bir şeylere yetişme telaşındasınız değil mi?
Hiç vaktiniz yok, "Fast live", "Fast food", "Fast music", "Fast love"...
Dikte ettirilen "yükselen değerler", "in" ler, "out" lar...

Buna benzer bir odada, şanslıysanız gökyüzünü görebilen bir
pencere ardında bitecek hepsi .


Dostluğu klavyelerinde, yaşamı monitörlerinde arayanlar, Size sesleniyorum!
Hangi tuş daha etkilidir ki sıcacık bir gülüşten ya da hangi
program verebilir bir ağaç gölgesinde uyumanın keyfini?
Copy-paste yapabilir misiniz dalgaların sahille buluşmasını?...

İçinizi ısıtan gün ışığını gönderebilir misiniz maille arkadaşlarınıza?



Sevgiyi tuşlarla mı yazarsınız?
Öpüşmek için hangi tuşlara basmak gerekir?...

Ya da Geri dönüşüm kutusunda saklanabilir mi kaybolan zaman?
Doğayı bilgisayarlarına döşeyenler, neden görmezsiniz bahçedeki akasyanın tomurcuklandığını.
Ve ıslak toprak kokusu var mıdır dosyalarınız arasında ?...
Koklamak, duymak, dokunmak, yok mu yaşam skalanızda?..
Bilgi toplumu oldunuz da, duygu toplumu olmanıza megabaytlarınız mı yetmiyor?

Müşfik Kenter

13/11/2006 - Erkeğin ayrıldıktan sonraki 60 saniyesi

Erkeğin ayrıldıktan sonraki 60 saniyesi...buyrun....

1-acaba
2-yanlis
3-mi
4-yaptim
5-yoksa
6-dogru
7-mu
8-ulan
9-guzel
10-kizdi
11-allah
12-icin
13-iyi de
14-kizdi
15-ama
16-cok
17-kiskancti
18-yahu
19-her
20-seyime
21-karisiyordu
22-bir rahat
23-haraket
24-edemiyordum
25-ama
26-gozleri
27-masmaviydi
28-deniz
29-gibi
30-gozleri
31-vardi
32-icinde
33-kayboluyordum
34-huzur
35-buluyordum
36-saclari ipek gibi
37-her dokunus
38-ayri mutluluktu
39-simsiyahti
40-offf
41-kafana s.c.m olm
42-kacirdin canim hatunu
43-bunun gibisini bir daha
44-zor bulursun
45-koseyi donmeden seslensem
46-seni seviyorum desem
47-inanir mi acaba
48-hadi olm de iste deli gibi seviyorsun
49-nerde sende o cesaret olm
50-senden bir b.k olmaz
51-hadi olm birak su inadi
52-bagir avazin ciktigi kadar
53-ya beni terslerse
54-rezil olurum
55-niye terslesin ki ya
56-seni seviyorum derdi bana hep
57-bagir hadi bagir
58-koseyi dondu hatun allah belami versin
59- hasss.. ulan mac vardi maci kaciriyorum
60- taksiiiiiiii

8/11/2006 - GÜZEL SÖZLER

♥Şanssızlığa katlanabiliriz , çünkü dışarıdan gelir ve tümüyle rastlantısaldır. Oysa yaşamda bizi asıl yaralayan , yaptığımız hatalara hayıflanmaktır.

5/11/2006 - Emma Bombeck kanser hastalığından, ölmeden önce kaleme almış

HAYATIMI YENİDEN YAŞAYABİLSEYDİM EĞER...


   "Hayatımı yeniden yaşayabilseydim eğer; hastayken yatağa girer
dinlenirdim...
   Ben olmadığım zaman her şey kötüye gidecek diye düşünmezdim... Gül
şeklindeki pembe mumu saklamaz yakardım...
   Daha az konuşur, ama daha çok dinlerdim...
   Yerler kirlense, masa örtüm lekelense bile daha çok arkadaşımı
akşam >yemeğine davet ederdim...

   Oturma odasında TV seyrederken, patlamış mısır yer,
   şömineyi yakmak isteyen birisi olduğunda ona engel olmazdım...
Yerler leke olacak diye korkmazdım...
  Bana gençliğini anlatmaya çalışan dedeme daha çok vakit
ayırırdım... Kocamın sorumluluklarını daha çok paylaşırdım...

   Saçım bozulmasın diye, arabanın camının açılmasını önlemezdim...
Eteğimin lekelenmesine aldırmadan çimlere otururdum...
   TV seyrederken daha az, hayata bakarken daha çok ağlar ve
gülerdim... Ömür boyu "garantilidir" denilen hiçbir şeyi satın almazdım...

   Hamileliğimin bir an önce sona erip, doğum yapmayı dilemek yerine,
hamile olduğum her anın
   tadını çıkarır ve içimde bir canlı yaratmanın ne kadar harika
olduğunu fark ederdim...
   Bu o kadar nadir bir olay ki, Mucize gibi bir şey...

   Çocuklarım beni öpmek istediklerinde, asla "önce git ellerini
yüzünü yıka" demezdim...
   Onlara daha çok "seni seviyorum", ondan da daha çok "özür dilerim"
derdim...
   Ama başka bir hayat verilseydi en çok yapacağım şey; her dakikasını
değerlendirmek olurdu...

   Dikkatle bak!
   Gerçekten gör!
   Yaşa!
   Vazgeçme!
   Küçük şeyler için şikayet etme!

   Bana benzemeyenler, benden daha çok şeye sahip olanlar ve kimin ne
yaptığı beni ilgilendirmezdi...
  Bunun yerine, ilişkilerimi güçlendirmeye çalışırdım...
   Sahip olduğunuz ruhsal, fiziksel ve duygusal her şey için Allah'a
şükredin...
  Tek bir hayatınız var ve birgün sona eriyor...
 Umarım her gününüzü değerlendirirsiniz.''