16/10/2006 - kadın gittiğinde

KADINLAR gittiklerinde arkalarında daha büyük boşluklar
>bırakırlar. Onlar bir gün çekip gittiklerinde, peşlerinde
>"yetim-öksüz"kalan çok olur:  Mutfaktaki dolap, perdeler, kavanozun
>içindeki eski düğmeler,
>özenle saklanmış küçülmüş giysiler, dolap diplerindeki kurdeleler... Sabah
>karanlığında mutfaktan gelen tıkırtılar susar, yetim
>kalmıştır tabaklar.
>Bir kadın gittiğinde hep suyu unutulur saksıların.
>Sık sık boynunu büker "sarıkız".
>O teki kalmış eski bardağın anlamını bilen olmaz, değerini kimse
>anlayamaz krom hac tasının.
>Balkon artık sessizdir, koridor kimsesiz.
>Bir kadın gittiğinde...
>Bir kadın gittiğinde ne çok kişi gider aslında; bir ağır işçi, bir
>temizlikçi, bir bakıcı, bir bahçıvan, bir muhasebeci. ..
>Bir anne gider...
>Bir dost...
>Bir arkadaş...
>Bir sevgili...
>Ne çok kişi yok olur bir kadın gittiğinde.
>
>Hep böyle olur; bir kadın gittiğinde; övgüler, uyarılar,
>yakınmalar, dualar yetim kalır.
>Kapı eşiğindeki "Dikkat et..." duyulmaz, annesi gitmiştir"geç
>kalma"nın. Kadınlar, arkalarında büyük boşluklar bırakarak giderler.  Bir
>kadın gittiğinde pek çok kişi gitmiştir aslında. Ve bir kadın
>gittiğinde pek çok "yetim" bırakmıştır arkasında.
>