28/11/2006 - bir kadının anatomisi...

7 kardeşdiler.ikinci çocuk kendisiydi.iri yeşil gözleri vardı,kırmızı yanakları.hep öğretmen olmak istemişti,ama oraokula başladığı sene doğurdu anası ikizleri.evin en büyük kızı...bakmalı ikizlere,anası tarlada tapanda.ona sessiz kalmak öğretildi hep.büyükler ne derse o olurdu.çok geçmedi serpildi.kütür kütürdü yanakları,yaşıtlarından önce gelişmişti.babası endişeliydi.ya kapılırsaydı birine,namusu kirlenirseydi.başgöz etmek gerekiyodu artık.zaten nasiplerid çoktu.evleri boş kalmıyordu hiç.son isteyen yakışıklıcaydı.işide iyiydi.kendiside sevginin nedir bilmediği kalbinin ısındığını hissetti.arası sürmedi pek giydi gelinliğin,.incecik beline ne yakışmıştı gelinlik.beline dökülen saçları toplandı yukarda.görenler hayran.
mutluydu.iyiydi kocası.aşıktı ona,beğeniyordu karısını.derken ilk bebek.artık genç bir kadındı.dolmuştu kalçaları,hafif göbek.sonra ikinci...artık eski güzelliği kalmamıştı.çamaşır bulaşık derken .beline dökülen saçlarınıda kestirmişti kısacık."yuvam" diyordu,"çocuklarım"...kocası eskisi gibi bakmıyordu ona ama ihmalde etmiyordu evini.evim olsun barkım olsun diye artırıyodu parasını hep.harcamıyodu kendine.bir ev aldılar on sene sonunda sıcacık.o hep idarede...bide araba lazım kapıya,saçları boyanmasa elleri kremlenmesede olur.kocası var çocukları var.hem kocası çok severek evlendi onla.kendisi önemli diildiki.düşünmek lazım çocukların geleceğini.
orta yaştaydı artık.hayatta ki tek amacı kocası ve çocuklarıydı.ne arkadaş ne uğraş.yetiyodu koca ve çocuklar.aldılar arabayıda.kapıdaydı gıcır gıcır.pekde yakışıyordu kocası içine.yarın endişesi yoktu artık.güvendeydi.fakat kocası pekbi durgundu.eskisi gibi akşamları kalmıyodu evde.yatmadan yatmaya....
ve bir gün hiç gelmedi kocası eve.başka birisi varmış hayatında seviyormuş onu."şu haline bak,insan senle beraber olmak istermi" demişti ona.evde arabada kocanın üstüne.
hep kocası için yaşamıştı,şimdi ne için yaşayacaktı peki.amacı olmamıştıki hiç.çalışsa çalışamaz,evlense evlenemez.kadermiydi onu bu noktaya getiren,ailesimiydi."keşke" dedi"keşke"...
başkaldırsaydı kadere"okumak istiyorum"deseydi.işi olsaydı.baksaydı kendine biraz.zamana meydan okusaydı.yada geliştirseydi kendini.birazda benim hayatım diyebilseydi.hayatı kimseye endekslemeseydi.
"keşke" dedi"keşke".keşkelerin faydası yokki artık.ama hiç bir şey içinde geç kalınmış değil.her son yeni bir başlangıçmıdır.kendine inanıyorsan evet.şeftali çekirdeği gibi.kırmak zor olsada,çekirdeğin gücü kendi içinde saklıdır.zamanı gelince o güç filiz verir ve kabuk kırılır.
keşkelerle yaşamamanız dileğiyle
|